نمی دونم داستان چینی ها و رومی ها رو تو مثنوی خوندی یا نه؟

موضوع از این قراره که پادشاه یه مسابقه نقاشی بین چینی ها و رومی ها برگزار میکنه. دو تا اتاق تو در تو که با یه پرده از هم جدا میشده یکی را میدن به چینی ها یکی هم به رومی ها تا هنر نقاشی خودشونو نشون بدن. چینی ها کلی رنگ و وسیله از شاه می خوان و شروع می کنن به کار روی دیوارای اتاق اما رومی ها در تمام این مدت فقط در و دیوار اتاق رو می سابونن و صیقل می زنن. روز آخر پادشاه میاد و وارد اتاق چینی ها که میشه از هنر چینی ها دهنش از تعجب وا می مونه

شه در آمد دید آنجا نقش ها                 می ربود آن عقل را و فهم را

بعد دستور میده پرده بین دو اتاق رو کنار بزنن تا کار رومی ها رو هم ببینه. پرده که کنار میره عکس نقاشی های چینی ها روی دیوارای صیقل زده اتاق رومی ها که می افته فضای عجیبی ایجاد می کنه. مثل این که رومی ها همون نقاشی های زیبای چینی ها رو اما خیلی زیبا تر و رویایی ترکشیده باشن.

عکس آن تصویر و آن کردار ها                زد بر این صافی شده دیوارها
هر چه آنجا بود اینجا به نمود                 دیده را از دیده خانه می ربود

شاید تو این داستان، مولوی می خواد بگه که برای عاشق شدن لازم نیست زیادی به خودمون زحمت بدیم و کاری کنیم؛ فقط کافیه دیوارای دلمونو یه صیقل حسابی بزنیم تا عشق که مثل هوا، مثل خدا، همه جا را پر کرده فرصت کنه و خودشو بهمون نشون بده. حالا هر چی بیشتر صیقل بزنیم بیشتر میمونه و همیشگی تر میشه. و اگه یه بار دیدیم عشق از خونه دلمون پر کشیده و رفته، بدونیم یه چیزایی آینه دلمونو کدر کرده.
اما سوال اینجاست که این صیقل زدن چه جوریاست؟ خودمون باید صیقل بزنیم یا باید مثل مولانا که شمس دلشو صیقلی کرد و رفت دلمونو بدیم دست کسی؟

.  . . .  .

Have you ever read the story of the Chinese and the romans in Molavi`s book, "Masnavi" ?
The story was about a king who held a painting competition between chinese and romans. He offered two rooms to the competitor. the rooms were beside eachother and were seprated with a curtain hanging in between. The king asked them to show their great art of painting on the walls of the rooms.
The Chinese asked the king for many painting stuffs and paint but the romans started to clean the walls and polish them to a high gloss without using any paint.
The very last day the king entered the Chinese room and looked at the walls with wonder as they were spectacular.
Then he ordered the servents to draw the curtain between two rooms to see the roman`s work as well; When the curtain was pulled, the reflection of chines art in the mirror-like wall of romans` room made a splendid spectacle. It looked as if the roman had painted the same painting but in a very fabulous and dreamlike way.
Very strange story !
Maybe in this story, Molavi is meaning to say , for feeling love and falling in it , we don’t need to trouble ourselves; what we need is to purify and polish the walls of our heart so that LOVE can reflect and fill every where like the way air and presence of god fill everywhere; this way LOVE can show itself to us.
The more we purify our heart, the more LOVE stays in our heart and gets permanent. And whenever love flys away from our hearts , we can know that the mirror of our heart is not reflective as before and is blur.
But there is a question remained “ how should we clean our heart ? should we purify it ourselves or should we give it to some one else to do so ?
In molavi`s case SHAMS cleaned his heart and went away; should we do that too ?!!!

بچه كه بودم ، مامانم مي گفت اگه 40 روز صبح زود قبل از اذون در خونه رو آب و جارو كني روز چهلم حضرت خضر مياد. مياد ولي تو نمي شناسيش. هميشه وقتي ميره ميفهمي خودش بوده. بعضي ها هم اون قدر از ديدنش ميترسن كه طاقت نمي يارن ...

مامانم می گفت بعضي موقع ها هم حضرت خضر مث يه فقير مياد در خونت. مياد ولي تو نمي شناسيش. هميشه وقتي ميره ميفهمي خودش بوده. ميگفت نشونش هم اينه كه چيزي را كه بهش دادي با خودش نمي بره. همونجا پشت در پيداش ميكني. اما ديگه خيلي دير شده. اون رفته و تو موندي با يه هديه متبرك كه بايد به ياد اون نگرش داري...

و حالا بعد از اين همه سال از اون روزا، من دنبال يه عشق هميشگي ميگردم. يه خضر زنده كه ميدونم يه جايي همين جاهاست و منتظر نشسته تا ببينه من كي خونه دلمو آب و جارو مي كنم تا بياد و منو عاشق كنه ، منو بي تاب كنه، منو زنده كنه و تازه بفهمم زنده بودن يعني چي...

 نكنه بياد و من...

.  . . .  .

When I was a child, my mom told me “if a person wake up early at the crack of dawn for  forthy days  and clean the path in front of the  gate, he will  see the holy Khezr in the morning of the last day and people  usually won`t recognize him until  he`s gone. And  as some people don’t have the stamina to look at him , he sometimes appears in disguise” She said ,” sometimes like  a poor man, sometimes like an old man .but of course there is a sign to recognize  him ;He usually asks you for something but when he is gone, you find  it there  by  the door.  it`s the  time you recognize him  but it`s usually very late. Yes , you recognize him  by the time  he has left you with a blessed gift in your hands.”
Now after that those old days ,I have what my mother said to me all in my head and  i`m still looking for  a permanent love , a love which thousand- year- old  khezr brings to me .
I`m sure he is somewhere near and waiting for me  to purify  my heart and soul so he can show up   and  help me feel the true love  . he is waiting  to come and bring love to me ,to  make me  intoxicated ,to give meaning  to this  empty world of mine and give  me the chance to understand the true meaning of life .
but what if he comes and I am asleep ! what if he comes and I …

 

            دوش دیوانه شدم عشق مرا دید بگفت       آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

نمی دونم چه سوزیه این سوز عشق که اینطور هم می سوزونه و هم دوا می کنه. یه موقعی که فکر می کنی چقدر همه چیز تکراری و بیهوده است یک دفعه سر و کله اش پیدا میشه و اونوقت همه چیز معنا دار میشه.
زیبائی ها خودشونو بهت نشون میدن. گلها جلوی چشمت چشمک می زنن و آسمون تو رو سر به هوا می کنه.
اما تا میای به این دنیای قشنگ عادت کنی یکدفعه همه چیز می ریزه به هم. اون میره و باهاش همه قشنگیا !
با خودت عهد می بندی دیگه دل به هیچ کس نبندی. میگی همه آدما مثل همند. یه قصه است که مدام داره تکرار میشه.
اما مگه بدون عشق هم می شه زندگی کرد؟!!
دلم یه عشق همیشگی می خواد. می خوام چشم همیشه چش به راش باشه و دلم همیشه لرزونک نگاش.
یعنی میشه؟ ...

.  . . .  .

I wish u could know about the fire of love . a fire which burns and cures at the same time.
The time you really feel life is a dull routine , out of the blue love appears   and then suddenly every thing seems to change and become meaningful.
When in  love, it is as if you  see every thing through rose tinted  glasses. When in love, beauties  happen to be right in front of you and  flowers seem to wink at you and  sky draws your attention all the time .
But when you  start  getting  used  to it , everything goes wrong . love leaves you and so does  every beauty.
Then… you promise .you promise yourself not to be in love again . you get pessimistic as if   the rose tinted glasses are gone.
This is the story which seems to  happen every day . but the question is if it  is possible to live without love?
I fancy a love which  is a permanent fixture .  I fancy a love which makes me live 4 one .
Tell me if  you realy think it`s possible ?! ???

بزودی میام!